Dirty Harry in Poetic Justice (door Stijn Ekkers) Een man van begin veertig, gescheiden-een-kind, kampt met een soort van mid-life-crisis. Wat heeft hij nou van zijn leven terecht gebracht, vraagt hij zich af. Een avond in april,                        een herhaling van Sudden Impact op tv. Wat een indruk dat maakte.   Onze superheld,             zoveel groter dan het leven,                         vleesgeworden knipoog ondanks al die duizend doden,             herkende er de stemmen                         die hij kende uit zijn hoofd, uit de stemming in zijn hoofd,             dat hoofd van hem, dat weerbarstig,                         zware hoofd van hem, met die koppige herinneringen, dat             autodroom aan oerlawaai,                         get the hell out of the way, hammer head.   Het kwaad was in de wereld             en de wereld was zijn hoofd. O, no no no,             you’re the one who                         wants to kill himself. I just like to know             your name and adress.   Hij overleefde meer niet             de zomer en kocht toen eind augustus                         een parmantig autootje, panne, panne, panne,             pech, pech, pech.   Als hij niet geholpen wordt,             dan komt hij hier                         nooit meer weg.   Is the girl okay?   Een gedwongen ontmoeting             met een dienstdoende ambtenaar                         deed hem diens conclusie recht in de loop zien. (Autosamenvatting:   Well I’m all broken up             about that man’s rights.)   Je zou die loop             als metafoor                         kunnen beschouwen. © Onno Kosters Een man van begin veertig, gescheiden-een-kind, kampt met een soort van mid-life-crisis. Wat heeft hij nou van zijn leven terecht gebracht, vraagt hij zich af.      Met geestige zelfspot blikt hij terug op zijn verschillende betrekkingen in de gebakken luchtbranche, de communicatie. Zo hield hij zich bezig met ‘de inhoud en aanpak van woordvoering en berichtgeving richting media en andere stakeholders, in pro-actieve en reactieve zin’ en benaderde ‘vraagstellingen die het complexe speelveld genereert integraal vanuit verschillende disciplines’.       Tot die avond in april, de avond dat hij Harry Callahan, Dirty Harry, op tv ziet. Het doet zijn leven opnieuw omkeren. De onverschrokken wetshandhaver doet hem besluiten ‘onloochenbaar’ naar zichzelf te kijken. Als ware hij Callahan zelf: Good man always knows his limitations. De dichter becommentarieert zijn huis-tuin-en-keuken bestaan aan de hand van oneliners uit de films met de bikkelharde smeris, die hij zelf niet is.      Hoewel…, behalve een individualist die z’n zaakjes alleen regelt, heeft hij meer gemeen met zijn superheld. Beiden strijden voor gerechtigheid. De een met een Magnum, de ander met een semi-automatische pc, als dienaar van poetic justice. Volgens zijn eigen getrapte wijsheid. ‘Imitereren is publiceren’, ‘Publiceren is overleven’ en ‘Overleven is imiteren’.      Go ahead. Make my day. Lees en herlees deze fraai uitgegeven bundel die naast de Callahan-gedichten nog andere zelfbeelden van de dichter bevat: ‘De man in de muur’, ‘NS zet bussen in’ en ‘Polaroids’.     Onno Kosters ‘Callahan en andere gedaanten’ Uitgegeven bij Contact € 15,00 De site van Onno Kosters     <<< Terug