Flamenco is een verzamelnaam voor de muziek, zang en dans die de afgelopen eeuwen is ontstaan in het Zuid-Spaanse Andalusië. Flamenco is temperamentvol, expressief en krachtig en kenmerkt zich door rauwe zang, gitaarspel, handgeklap of castagnetten in combinatie met tal van dansvormen.
De roots van de Flamenco liggen bij de zigeuners die rond 1400 in Andalusië aankwamen. Ze troffen daar ‘verwante zielen’ aan en daarbij een nieuwe muzikale invloed in de vorm van Joodse vluchtelingen en Moriscos die ook hun eigen land waren ontvlucht. Meer invloeden drongen in de loop der tijd door tot de zigeunermuziek, zoals het door slaven uit Afrika meegenomen ritmegevoel en andere invloeden uit landen als Argentinië, Cuba en Puerto Rico.
Er zijn bepaalde essentiële termen binnen de wereld van de Flamenco. Als zanger, danser of gitarist is het bijvoorbeeld belangrijk dat je ‘Duende’ bezit, het gevoel dat zorgt voor een bepaalde magie op het moment dat er volledig in muziek wordt opgegaan en het publiek zich vol spanning volledig op de persoon in kwestie concentreert. Verder is er bij ‘compás’ sprake van de maat van de stijl, en ‘palos’ een verzamelnaam voor de bijna vijftig (!) verschillende stijlen binnen de Flamenco. Het is slechts een selectie van de vele termen die de stijl rijk is.
Bekende Flamenco zangers- en zangeressen zijn onder andere Carmen Amaya, Enrique Morente, Miguel Poveda en Rocío Márquez. Onder Spaanse gitaristen kun je niet heen om namen als José Fernández Torres, Paco de Lucia, Paco Peña en Vicente Amigo. In Nederland hebben we Flamencogitaristen als Adrian Elissen, Eugenio en Ruud Stoop.
Een soort ‘bohémien’ binnen de Flamenco met de status van een mythe is Camarón de la Isla. Zijn ontmoeting met de gitarist Paco de Lucía is misschien wel een van de belangrijkste ontmoetingen in de geschiedenis van de Flamenco van de laatste vijftig jaar. Ze maakte tal van belangrijke platen vanaf 1968 die tegenwoordig niet meer te misschien zijn in de geschiedenis van de muziekstijl.
Vroeger moesten ‘cantaores & gitaristen’ langs de dorpen gaan om met hun muziek wat geld te krijgen om te kunnen eten, maar tegenwoordig krijgt de Flamenco alle aandacht die het verdient. Er zijn talloze studies verricht en universiteiten opgericht rond dit genre, stapels boeken geschreven, ontelbare opnamen op LP en CD verschenen en later ook films en televisieprogramma’s. Maar wat de Flamenco vooral levendig maakt zijn de festivals die worden georganiseerd. Bekend is het Flamenco Festival in Granada dat op initiatief van de Spaanse componist Manuel de Falla en de dichter en dramaturg Federico García Lorca werd opgericht in 1922, in Nederland trekt het Flamenco Biënnale festival jaarlijks vele bezoekers.
Relevante links :
Website Flamenco Biennale Festival: www.flamencobiennale.nl
Uitgebreide Nederlandse website over Flamenco: www.flamenco.nl
Flamenco op Wikipedia: http://nl.wikipedia.org/wiki/Flamenco
Flamenco World: www.flamenco-world.com
Videoclips van Flamenco op YouTube: www.youtube.com
Korte film ‘Djembé meets Flamenco’ (NPS New Arrivals): http://www.cinema.nl/nps-new-arrivals/media/3957237/woman-meets-man-djembe-meets-flamenco-van-anthony-hoovers
|
Juan Gómez ‘Chicuelo’
Moderne flamencogitaar
Juan Gómez ‘Chicuelo’ Duo
wo 29 oktober | WMDC | aanvang 20:30
Juan Gómez ‘Chicuelo’ Quartet
vr 31 oktober | RASA | aanvang 20:30 (programma vanaf 19:30)
za 1 november | Bimhuis | aanvang 22:00 (programma vanaf 18:45)
Net als zoveel gitaristen van zijn generatie kent Juan Gómez ‘Chicuelo’ alle platen van het vermaarde duo Camarón de la Isla & Paco de Lucía uit zijn hoofd. Maar met zijn tweede cd vliegt hij naar eigen zeggen ‘definitief weg van het nest’. Op ‘Diapasión’ weeft de gitarist uit Catalonië verschillende muzikale werelden subtiel aan elkaar tot een eigen muzikaal universum, en ontpopt hij zich, rustig en zelfverzekerd, tot een van de belangrijkste vernieuwers van wat op dit moment in Spanje wel ‘el toque moderno’ wordt genoemd, de moderne flamencogitaar. Samen met zangers als Duquende en Miguel Poveda (van wie hij vaste begeleider is) en zangeressen als Mayte Martín en Ginesa Ortega (wiens albums hij produceerde), bewijst Chicuelo dat Catalonië naast Andalucía een belangrijke flamencoterritorium is geworden. De verklaring hiervoor laat zich raden: ‘Er is hier minder traditie dan in Andalucía. We moeten harder werken om onszelf te bewijzen.’
Chicuelo Quartet: Juan Gómez ‘Chicuelo’ – gitaar; Isaac Vigueras – cajón; Elisabeth Gex – viool; Joaquín Gómez Contreras – zang
Chicuelo Duo: Juan Gómez ‘Chicuelo’ – gitaar; Isaac Vigueras – cajón;
_____________________________________________________________
Cimarrón
Música Llanera de Colombia
vr 31 oktober | RASA, Utrecht | aanvang 22:00 (programma vanaf 19:30)
za 1 november | Lantaren/Venster, Rotterdam| aanvang 22:00 (programma vanaf 20:30)
zo 2 november | Bimhuis, Amsterdam| aanvang 15:00
De Joropo is het bekendste genre van de música llanera, de volksmuziek van de gauchos (veeboeren) in Colombia en Venezuela. Deze cowboys die op de vlakten - los llanos- wonen langs de Orinoco rivier stammen af van de Spaanse kolonisten, Afrikaanse slaven en de oorspronkelijke Indiaanse bevolking. Deze versmelting vertaalt zich muzikaal in de joropo, een swingende muzikale smeltkroes. Joropo is een aanstekelijk samenspel van klaterende harpen en kleine gitaren; opzwepende tegenritmes, ruige zang, en dansen (zapateado) die het voetenwerk van de flamenco in herinnering roepen. De joropo lijkt op een wals, die opeens opzwiept tot niet bij te benen ritmes. Joropo betekent ook het feest zelf waar gedanst en gespeeld wordt, met de arpa llanera (harp), bandola en cuatro (kleine gitaren) maracas en bas. Cimarrón, het septet van harpist en componist Carlos Rojas is één van de beste llanera-groepen uit Colombia. Hun album ‘Sí Soy Llanera’ op het prestigieuze Smithsonian label werd genomineerd voor een Grammy.
Cimarrón bouwt maar liefst drie maal een joropo-feest van formaat tijdens de II Flamencobiënnale Nederland.
Wilt u joropo leren dansen? Dat kan aansluitend na het concert van Cimarrón in het Bimhuis in Amsterdam, tijdens de workshop die door de leden van Cimarrón gegeven wordt.
voor meer informatie: www.flamencobiennale.nl
inschrijving workshop: Annemarie van Drecht, workshop@flamencobiennale.nl of 06.14200920
Line up
Carlos Rojas Hernández – bandleider, harp; Anaveydober Ordóñez Triana – zang, dans; Pedro Libardo Rey Rojas – cuatro (kleine gitaar); Hugo Antonio Molina Martínez – bandola (kleine gitaar); Carlos Alfonso López Roa – bas; Jorge Leonardo Mesa Pedraza – percussie, dans ; Jhon Freiman Onofre Cartagena – percussie, zang; Oscar José Oviedo Osorio – percussie, zang, dans.
__________________________________________________________
Ultra High Flamenco – UHF
Vijf muzikale vrienden gooien de flamenco over een andere boeg. Snaren en percussie, dat is UHF. De rijke flamencoritmes krijgen een open improvisatieruimte in dit nieuwe flamencojazzproject van musici die jarenlang elkaars pad kruisten als bandleden van gitarist Gerardo Núñez, en pianist Chano Domínguez, of speelden bij gitaargrootheden als Tomatito en Vicente Amigo. Ultra High Flamenco is ‘flamenco free style’. Een kwintet dat de flamencogrammatica als onuitputtelijke bron van mogelijkheden benut in hun eigen composities. Een groep verbonden door eenzelfde muzikale gedrevenheid, die met veel plezier en verbeelding de grenzen van het genre onderzoekt. Dé nieuwe flamencosensatie in Spanje!
Zaterdag 1 november
Lantaren-Venster Rotterdam 20:30
Zondag 2 november
Bimhuis Amsterdam 21:30
Pablo Martín - contrabas
José Quevedo ‘Bolita’ - gitaar
Alexis Lefèvre - viool
Ángel Sánchez Cepillo - percussie
Paquito González - percussie
_____________________________________________________________
El Pele
Puro y Jondo
De stem van Manuel Moreno Maya ‘El Pele’ (1954) reikt naar eenzame hoogten en graaft in peilloze diepten. De zanger uit Córdoba wordt door de Spaanse flamencokritiek unaniem in superlatieven beschreven; ‘een flamencobeest in het wild’, ‘een stem warm als oud koper’.
El Pele is de klassieke zigeunerstem, intuïtief en ongepolijst, soms zo persoonlijk dat het pijn doet. Met ongekend gemak en meesterschap en met een weergaloze timing beweegt hij zich door alle palos (stijlen) van de flamenco, zowel de serieuze en de vrolijke gezangen.
Met zijn rauwe lamento overdonderde hij ooit Prince en David Bowie, die hem uitnodigde voor een gastoptreden in zijn show. In de jaren ‘80 ging hij met gitarist Vicente Amigo op zoek naar nieuwe horizonten in de zang. Na het overdonderende succes van hun laatste album ‘Canto’ werd het even stil rondom de zanger. Maar El Pele is bezig aan een glorieuze comeback. Zijn stem die uitbreekt, uit elkaar rijt, is tijdloos. Het is de stem die de woorden van dichter Federico García Lorca oproept: Het Cante Jondo is een gezang zonder landschap, en daarom in zichzelf gekeerd, en verschrikkelijk, midden in de duisternis, schiet ze haar gouden pijlen af die zich vastzetten in ons hart.’ El Pele presenteert tijdens deze biënnale thema’s van zijn nieuwe CD ‘8 guitarras…y un piano’, die onlangs in Spanje uitkwam.
Donderdag 30 oktober
RASA, Utrecht
aanvang 21:30
(programma vanaf 19:30)
Vrijdag 31 oktober
Bimhuis, Amsterdam
aanvang 22:00
(programma vanaf 20:00)
Manuel Moreno "EL PELE" - zang
Antonio Luque Espejo “Patrocinio Hijo” - gitaar
Carlos Grilo - palmas
Luis Peña - palmas
|
Spaanse en Nederlandse klokken luiden de II Flamencobiënnale Nederland feestelijk in!
In aanwezigheid van Zijne Excellentie dhr. Juan Prat y Coll, Ambassadeur van Spanje wordt de tweede editie van de Flamencobiënnale Nederland op 26 oktober klinkend geopend in het Muziekgebouw aan het IJ met het mobiele carrillon van beiaardier Franks Steijns en de Nederlandse flamencodanseres KIKA. Oernederlandse klokken als prélude op het openingsgala ‘El Cielo de Tu Boca’ van Andrés Marín, een van de dansers van de huidige generatie die de flamenco een nieuw gezicht heeft gegeven. Marín gaat een ritmische dialoog aan met de Spaanse klokken van componist Llorenç Barber. Flamencozang, dans, gitaar, percussie en klokken scheppen een betoverende klankwereld. Na het succes op de Biënnale in Sevilla beleeft deze spectaculaire voorstelling zijn Nederlandse première in Amsterdam.
In filmtheater The Movies in Amsterdam wordt op zondagmiddag 26 oktober 14.00, de Semana de Cine Flamenco geopend in aanwezigheid van filmmaker in focus José María Velázquez Gaztelu, die de prachtige flamencodocumentaire reeks Rito y Geografía del Cante maakte met historisch beeldmateriaal van flamencolegendes als Camarón de la la Isla, Terremoto de Jerez, en vele anderen. Velázquez zal zijn serie inleiden en aansluitend worden er twee afleveringen op groot doek vertoond. De middag wordt afgesloten met een zangrecital van Curra Suarez en Yorgos Valiris, die repertoire zingen van hun eerste CD ‘Algo Sencilo.’
Voor meer informatie: kijk op: www.flamencobiennale.nl
Nederlands Persbericht
|
‘Poveda is dé stem van deze flamencogeneratie’, schreef El Pais. ‘Misschien wel van een aantal generaties.’ De grensverleggende projecten van Miguel Poveda winnen prijs na prijs. Met zijn show Sin Frontera bedankt de jonge cantaor de stad Jerez de la Frontera, het gesloten flamenconest waarin hij, als Catalaan, toch werd opgenomen.
In de mise-en-scène van Sin Frontera die veel weg heeft van een café, zitten links op het toneel Miguel Poveda en zijn gitarist Chicuelo. Aan tafeltjes rechts op het podium zit een handvol artiesten uit Jerez, onder wie zanger Luis El Zambo met zijn machtige, doorleefde stem, en topdanser Joaquin Grilo. De ontmoeting tussen El Zambo en Miguel Poveda symboliseert het wederzijdse respect tussen jong en oud, vertegenwoordigers van moderniteit en traditie, uit Catalonië en Jerez. Poveda voelt zich inmiddels ook Andalusiër. ‘Zelf vergeet ik vaak dat ik Catalaan ben, maar mensen wijzen me er graag op. Dan zeg ik: maak je geen zorgen, het is niet besmettelijk’
Wonderkind
Met zijn heldere stem, ijzersterke techniek en elegante smaak is flamencozanger Miguel Poveda (Badalona, 1973) het huidige wonderkind van de zang. Hij bezit het grote talent om te doseren tussen vurige kracht en het subtiele verdwalen in dromerige melismen. Alle palos (de verschillende stijlen binnen het flamencogenre) vertolkt hij even goed, en ook deinst hij niet terug voor bijna vergane subgenres als de pregón ‒ een stijl afgeleid van de zang van straatverkopers.
Als twintigjarig ventje presenteerde hij zich op het Festival Internacional del Cante de las Minas de La Unión (de belangrijkste flamencocompetitie van Andalusië) en sleepte meteen vier prijzen in de wacht waaronder de hoofdprijs. Het komt niet vaak voor dat een jonge zanger in zo veel categorieën wint, maar nog opvallender was dat Poveda uit het noordelijke Catalonië kwam, een provincie waar de flamenco niet direct in het bloed zit.
Nu, vijftien jaar later, heeft hij een indrukwekkende staat van dienst, met zes succesvolle soloplaten en talloze samenwerkingsprojecten, nominaties voor Latin Grammy’s en grote onderscheidingen. Ondanks, of misschien wel dankzij het feit dat de 35-jarige zanger nooit de makkelijke weg kiest. Zo was er in 2005 een reeks muzikale ontmoetingen tussen Poveda, zijn vaste gitarist Chicuelo, zanger Duquende en de groep van de Pakistaanse zanger Faiz Ali Faiz, van wie in 2006 de prachtige plaat en dvd Qawwali Flamenco uitkwam.
Respect en bescheidenheid
Ook zette de cantaor samen met componist Enric Palomar gedichten van de bekende Andalusische dichter Rafael Alberti op muziek. In de muziek versmolt flamenco met klassieke muziek en tango. Poveda speelde met een symfonieorkest, werkte met jazzmuzikanten en zong zelfs flamenco in het Catalaans. Hoewel al deze projecten op z’n minst verfrissend te noemen zijn, beschouwt Poveda zichzelf niet als een vernieuwer. ‘Ik houd van muziek en heb geen vooroordelen, dat is alles. Voor mij ontstaat vernieuwing van de flamenco vooral wanneer je jezelf bent terwijl je zingt. Want elke persoon is uniek.’
Poveda’s nieuwste programma Sin Frontera, waarmee hij sinds vorig jaar op tournee is, is een eerbetoon aan flamencobolwerk Jerez de la Frontera. ‘Jerez heeft een hechte flamencogemeenschap met een heel eigen stijl. Het is een wereld waar je niet snel tussenkomt. Maar ik voelde me als
niet-zigeuner uit Badalona wel degelijk welkom. Door nachten mee te zingen, samen dronken te worden en respect en bescheidenheid te tonen, werd ik uiteindelijk geaccepteerd.’
Elda Dorren
Lees het volledige interview met Miguel Poveda in Mixed, kijk op www.mixedmagazine.nl.
|
Beluister de special over Flamenco muziek op NPS/world webradio, elke donderdag om 20.00 uur.
___________________________________________________________
De NPS maakt opnames tijdens de Flamenco Biennale in Rasa en het Muziekgebouw te Amsterdam op 30 oktober en 1 & 2 november 2008.
Ondervoorbehoud is dit de programmering van Radio6.
30 OKTOBER
RASA/Manuel Moreno "El Pele"
01 NOVEMBER
Muziekgebouw /Cherifa Kersit & Niño Josele (Berber +Flamenco) en Bimhuis/Chicuelo Quartet
02 NOVEMBER
Muziekgebouw/Miguel Poveda met Luis "El Zambo", Moraíto Chico & Chicuelo
Bimhuis/Ultra High Flamenco,
Bimhuis/ Cimarrón (Colombia)
UITZENDINGEN op Radio6 bij het programma Passaat op 4 en 11 november.
|
|
Flamenco is een verzamelnaam voor de muziek, zang en dans die de afgelopen eeuwen is ontstaan in het Zuid-Spaanse Andalusië. Flamenco is temperamentvol, expressief en krachtig en kenmerkt zich door rauwe zang, gitaarspel, handgeklap of castagnetten in combinatie met tal van dansvormen.
De roots van de Flamenco liggen bij de zigeuners die rond 1400 in Andalusië aankwamen. Ze troffen daar ‘verwante zielen’ aan en daarbij een nieuwe muzikale invloed in de vorm van Joodse vluchtelingen en Moriscos die ook hun eigen land waren ontvlucht. Meer invloeden drongen in de loop der tijd door tot de zigeunermuziek, zoals het door slaven uit Afrika meegenomen ritmegevoel en andere invloeden uit landen als Argentinië, Cuba en Puerto Rico.
Er zijn bepaalde essentiële termen binnen de wereld van de Flamenco. Als zanger, danser of gitarist is het bijvoorbeeld belangrijk dat je ‘Duende’ bezit, het gevoel dat zorgt voor een bepaalde magie op het moment dat er volledig in muziek wordt opgegaan en het publiek zich vol spanning volledig op de persoon in kwestie concentreert. Verder is er bij ‘compás’ sprake van de maat van de stijl, en ‘palos’ een verzamelnaam voor de bijna vijftig (!) verschillende stijlen binnen de Flamenco. Het is slechts een selectie van de vele termen die de stijl rijk is.
Bekende Flamenco zangers- en zangeressen zijn onder andere Carmen Amaya, Enrique Morente, Miguel Poveda en Rocío Márquez. Onder Spaanse gitaristen kun je niet heen om namen als José Fernández Torres, Paco de Lucia, Paco Peña en Vicente Amigo. In Nederland hebben we Flamencogitaristen als Adrian Elissen, Eugenio en Ruud Stoop.
Een soort ‘bohémien’ binnen de Flamenco met de status van een mythe is Camarón de la Isla. Zijn ontmoeting met de gitarist Paco de Lucía is misschien wel een van de belangrijkste ontmoetingen in de geschiedenis van de Flamenco van de laatste vijftig jaar. Ze maakte tal van belangrijke platen vanaf 1968 die tegenwoordig niet meer te misschien zijn in de geschiedenis van de muziekstijl.
Vroeger moesten ‘cantaores & gitaristen’ langs de dorpen gaan om met hun muziek wat geld te krijgen om te kunnen eten, maar tegenwoordig krijgt de Flamenco alle aandacht die het verdient. Er zijn talloze studies verricht en universiteiten opgericht rond dit genre, stapels boeken geschreven, ontelbare opnamen op LP en CD verschenen en later ook films en televisieprogramma’s. Maar wat de Flamenco vooral levendig maakt zijn de festivals die worden georganiseerd. Bekend is het Flamenco Festival in Granada dat op initiatief van de Spaanse componist Manuel de Falla en de dichter en dramaturg Federico García Lorca werd opgericht in 1922, in Nederland trekt het Flamenco Biënnale festival jaarlijks vele bezoekers.
Relevante links :
Website Flamenco Biennale Festival: www.flamencobiennale.nl Uitgebreide Nederlandse website over Flamenco: www.flamenco.nl Flamenco op Wikipedia: http://nl.wikipedia.org/wiki/Flamenco Flamenco World: www.flamenco-world.com Videoclips van Flamenco op YouTube: www.youtube.com Korte film ‘Djembé meets Flamenco’ (NPS New Arrivals): http://www.cinema.nl/nps-new-arrivals/media/3957237/woman-meets-man-djembe-meets-flamenco-van-anthony-hoovers | Juan Gómez ‘Chicuelo’
Moderne flamencogitaar
Juan Gómez ‘Chicuelo’ Duo
wo 29 oktober | WMDC | aanvang 20:30
Juan Gómez ‘Chicuelo’ Quartet
vr 31 oktober | RASA | aanvang 20:30 (programma vanaf 19:30)
za 1 november | Bimhuis | aanvang 22:00 (programma vanaf 18:45)
Net als zoveel gitaristen van zijn generatie kent Juan Gómez ‘Chicuelo’ alle platen van het vermaarde duo Camarón de la Isla & Paco de Lucía uit zijn hoofd. Maar met zijn tweede cd vliegt hij naar eigen zeggen ‘definitief weg van het nest’. Op ‘Diapasión’ weeft de gitarist uit Catalonië verschillende muzikale werelden subtiel aan elkaar tot een eigen muzikaal universum, en ontpopt hij zich, rustig en zelfverzekerd, tot een van de belangrijkste vernieuwers van wat op dit moment in Spanje wel ‘el toque moderno’ wordt genoemd, de moderne flamencogitaar. Samen met zangers als Duquende en Miguel Poveda (van wie hij vaste begeleider is) en zangeressen als Mayte Martín en Ginesa Ortega (wiens albums hij produceerde), bewijst Chicuelo dat Catalonië naast Andalucía een belangrijke flamencoterritorium is geworden. De verklaring hiervoor laat zich raden: ‘Er is hier minder traditie dan in Andalucía. We moeten harder werken om onszelf te bewijzen.’
Chicuelo Quartet: Juan Gómez ‘Chicuelo’ – gitaar; Isaac Vigueras – cajón; Elisabeth Gex – viool; Joaquín Gómez Contreras – zang
Chicuelo Duo: Juan Gómez ‘Chicuelo’ – gitaar; Isaac Vigueras – cajón;
_____________________________________________________________
Cimarrón
Música Llanera de Colombia
vr 31 oktober | RASA, Utrecht | aanvang 22:00 (programma vanaf 19:30)
za 1 november | Lantaren/Venster, Rotterdam| aanvang 22:00 (programma vanaf 20:30)
zo 2 november | Bimhuis, Amsterdam| aanvang 15:00
De Joropo is het bekendste genre van de música llanera, de volksmuziek van de gauchos (veeboeren) in Colombia en Venezuela. Deze cowboys die op de vlakten - los llanos- wonen langs de Orinoco rivier stammen af van de Spaanse kolonisten, Afrikaanse slaven en de oorspronkelijke Indiaanse bevolking. Deze versmelting vertaalt zich muzikaal in de joropo, een swingende muzikale smeltkroes. Joropo is een aanstekelijk samenspel van klaterende harpen en kleine gitaren; opzwepende tegenritmes, ruige zang, en dansen (zapateado) die het voetenwerk van de flamenco in herinnering roepen. De joropo lijkt op een wals, die opeens opzwiept tot niet bij te benen ritmes. Joropo betekent ook het feest zelf waar gedanst en gespeeld wordt, met de arpa llanera (harp), bandola en cuatro (kleine gitaren) maracas en bas. Cimarrón, het septet van harpist en componist Carlos Rojas is één van de beste llanera-groepen uit Colombia. Hun album ‘Sí Soy Llanera’ op het prestigieuze Smithsonian label werd genomineerd voor een Grammy.
Cimarrón bouwt maar liefst drie maal een joropo-feest van formaat tijdens de II Flamencobiënnale Nederland.
Wilt u joropo leren dansen? Dat kan aansluitend na het concert van Cimarrón in het Bimhuis in Amsterdam, tijdens de workshop die door de leden van Cimarrón gegeven wordt.
voor meer informatie: www.flamencobiennale.nl
inschrijving workshop: Annemarie van Drecht, workshop@flamencobiennale.nl of 06.14200920
Line up
Carlos Rojas Hernández – bandleider, harp; Anaveydober Ordóñez Triana – zang, dans; Pedro Libardo Rey Rojas – cuatro (kleine gitaar); Hugo Antonio Molina Martínez – bandola (kleine gitaar); Carlos Alfonso López Roa – bas; Jorge Leonardo Mesa Pedraza – percussie, dans ; Jhon Freiman Onofre Cartagena – percussie, zang; Oscar José Oviedo Osorio – percussie, zang, dans.
__________________________________________________________
Ultra High Flamenco – UHF
Vijf muzikale vrienden gooien de flamenco over een andere boeg. Snaren en percussie, dat is UHF. De rijke flamencoritmes krijgen een open improvisatieruimte in dit nieuwe flamencojazzproject van musici die jarenlang elkaars pad kruisten als bandleden van gitarist Gerardo Núñez, en pianist Chano Domínguez, of speelden bij gitaargrootheden als Tomatito en Vicente Amigo. Ultra High Flamenco is ‘flamenco free style’. Een kwintet dat de flamencogrammatica als onuitputtelijke bron van mogelijkheden benut in hun eigen composities. Een groep verbonden door eenzelfde muzikale gedrevenheid, die met veel plezier en verbeelding de grenzen van het genre onderzoekt. Dé nieuwe flamencosensatie in Spanje!
Zaterdag 1 november
Lantaren-Venster Rotterdam 20:30
Zondag 2 november
Bimhuis Amsterdam 21:30
Pablo Martín - contrabas
José Quevedo ‘Bolita’ - gitaar
Alexis Lefèvre - viool
Ángel Sánchez Cepillo - percussie
Paquito González - percussie
_____________________________________________________________
El Pele
Puro y Jondo
De stem van Manuel Moreno Maya ‘El Pele’ (1954) reikt naar eenzame hoogten en graaft in peilloze diepten. De zanger uit Córdoba wordt door de Spaanse flamencokritiek unaniem in superlatieven beschreven; ‘een flamencobeest in het wild’, ‘een stem warm als oud koper’.
El Pele is de klassieke zigeunerstem, intuïtief en ongepolijst, soms zo persoonlijk dat het pijn doet. Met ongekend gemak en meesterschap en met een weergaloze timing beweegt hij zich door alle palos (stijlen) van de flamenco, zowel de serieuze en de vrolijke gezangen.
Met zijn rauwe lamento overdonderde hij ooit Prince en David Bowie, die hem uitnodigde voor een gastoptreden in zijn show. In de jaren ‘80 ging hij met gitarist Vicente Amigo op zoek naar nieuwe horizonten in de zang. Na het overdonderende succes van hun laatste album ‘Canto’ werd het even stil rondom de zanger. Maar El Pele is bezig aan een glorieuze comeback. Zijn stem die uitbreekt, uit elkaar rijt, is tijdloos. Het is de stem die de woorden van dichter Federico García Lorca oproept: Het Cante Jondo is een gezang zonder landschap, en daarom in zichzelf gekeerd, en verschrikkelijk, midden in de duisternis, schiet ze haar gouden pijlen af die zich vastzetten in ons hart.’ El Pele presenteert tijdens deze biënnale thema’s van zijn nieuwe CD ‘8 guitarras…y un piano’, die onlangs in Spanje uitkwam.
Donderdag 30 oktober
RASA, Utrecht
aanvang 21:30
(programma vanaf 19:30)
Vrijdag 31 oktober
Bimhuis, Amsterdam
aanvang 22:00
(programma vanaf 20:00)
Manuel Moreno "EL PELE" - zang
Antonio Luque Espejo “Patrocinio Hijo” - gitaar
Carlos Grilo - palmas
Luis Peña - palmas
| Spaanse en Nederlandse klokken luiden de II Flamencobiënnale Nederland feestelijk in!
In aanwezigheid van Zijne Excellentie dhr. Juan Prat y Coll, Ambassadeur van Spanje wordt de tweede editie van de Flamencobiënnale Nederland op 26 oktober klinkend geopend in het Muziekgebouw aan het IJ met het mobiele carrillon van beiaardier Franks Steijns en de Nederlandse flamencodanseres KIKA. Oernederlandse klokken als prélude op het openingsgala ‘El Cielo de Tu Boca’ van Andrés Marín, een van de dansers van de huidige generatie die de flamenco een nieuw gezicht heeft gegeven. Marín gaat een ritmische dialoog aan met de Spaanse klokken van componist Llorenç Barber. Flamencozang, dans, gitaar, percussie en klokken scheppen een betoverende klankwereld. Na het succes op de Biënnale in Sevilla beleeft deze spectaculaire voorstelling zijn Nederlandse première in Amsterdam.
In filmtheater The Movies in Amsterdam wordt op zondagmiddag 26 oktober 14.00, de Semana de Cine Flamenco geopend in aanwezigheid van filmmaker in focus José María Velázquez Gaztelu, die de prachtige flamencodocumentaire reeks Rito y Geografía del Cante maakte met historisch beeldmateriaal van flamencolegendes als Camarón de la la Isla, Terremoto de Jerez, en vele anderen. Velázquez zal zijn serie inleiden en aansluitend worden er twee afleveringen op groot doek vertoond. De middag wordt afgesloten met een zangrecital van Curra Suarez en Yorgos Valiris, die repertoire zingen van hun eerste CD ‘Algo Sencilo.’
Voor meer informatie: kijk op: www.flamencobiennale.nl
Nederlands Persbericht
| ‘Poveda is dé stem van deze flamencogeneratie’, schreef El Pais. ‘Misschien wel van een aantal generaties.’ De grensverleggende projecten van Miguel Poveda winnen prijs na prijs. Met zijn show Sin Frontera bedankt de jonge cantaor de stad Jerez de la Frontera, het gesloten flamenconest waarin hij, als Catalaan, toch werd opgenomen.
In de mise-en-scène van Sin Frontera die veel weg heeft van een café, zitten links op het toneel Miguel Poveda en zijn gitarist Chicuelo. Aan tafeltjes rechts op het podium zit een handvol artiesten uit Jerez, onder wie zanger Luis El Zambo met zijn machtige, doorleefde stem, en topdanser Joaquin Grilo. De ontmoeting tussen El Zambo en Miguel Poveda symboliseert het wederzijdse respect tussen jong en oud, vertegenwoordigers van moderniteit en traditie, uit Catalonië en Jerez. Poveda voelt zich inmiddels ook Andalusiër. ‘Zelf vergeet ik vaak dat ik Catalaan ben, maar mensen wijzen me er graag op. Dan zeg ik: maak je geen zorgen, het is niet besmettelijk’
Wonderkind
Met zijn heldere stem, ijzersterke techniek en elegante smaak is flamencozanger Miguel Poveda (Badalona, 1973) het huidige wonderkind van de zang. Hij bezit het grote talent om te doseren tussen vurige kracht en het subtiele verdwalen in dromerige melismen. Alle palos (de verschillende stijlen binnen het flamencogenre) vertolkt hij even goed, en ook deinst hij niet terug voor bijna vergane subgenres als de pregón ‒ een stijl afgeleid van de zang van straatverkopers.
Als twintigjarig ventje presenteerde hij zich op het Festival Internacional del Cante de las Minas de La Unión (de belangrijkste flamencocompetitie van Andalusië) en sleepte meteen vier prijzen in de wacht waaronder de hoofdprijs. Het komt niet vaak voor dat een jonge zanger in zo veel categorieën wint, maar nog opvallender was dat Poveda uit het noordelijke Catalonië kwam, een provincie waar de flamenco niet direct in het bloed zit.
Nu, vijftien jaar later, heeft hij een indrukwekkende staat van dienst, met zes succesvolle soloplaten en talloze samenwerkingsprojecten, nominaties voor Latin Grammy’s en grote onderscheidingen. Ondanks, of misschien wel dankzij het feit dat de 35-jarige zanger nooit de makkelijke weg kiest. Zo was er in 2005 een reeks muzikale ontmoetingen tussen Poveda, zijn vaste gitarist Chicuelo, zanger Duquende en de groep van de Pakistaanse zanger Faiz Ali Faiz, van wie in 2006 de prachtige plaat en dvd Qawwali Flamenco uitkwam.
Respect en bescheidenheid
Ook zette de cantaor samen met componist Enric Palomar gedichten van de bekende Andalusische dichter Rafael Alberti op muziek. In de muziek versmolt flamenco met klassieke muziek en tango. Poveda speelde met een symfonieorkest, werkte met jazzmuzikanten en zong zelfs flamenco in het Catalaans. Hoewel al deze projecten op z’n minst verfrissend te noemen zijn, beschouwt Poveda zichzelf niet als een vernieuwer. ‘Ik houd van muziek en heb geen vooroordelen, dat is alles. Voor mij ontstaat vernieuwing van de flamenco vooral wanneer je jezelf bent terwijl je zingt. Want elke persoon is uniek.’
Poveda’s nieuwste programma Sin Frontera, waarmee hij sinds vorig jaar op tournee is, is een eerbetoon aan flamencobolwerk Jerez de la Frontera. ‘Jerez heeft een hechte flamencogemeenschap met een heel eigen stijl. Het is een wereld waar je niet snel tussenkomt. Maar ik voelde me als
niet-zigeuner uit Badalona wel degelijk welkom. Door nachten mee te zingen, samen dronken te worden en respect en bescheidenheid te tonen, werd ik uiteindelijk geaccepteerd.’
Elda Dorren
Lees het volledige interview met Miguel Poveda in Mixed, kijk op www.mixedmagazine.nl.
| Beluister de special over Flamenco muziek op NPS/world webradio, elke donderdag om 20.00 uur.
___________________________________________________________
De NPS maakt opnames tijdens de Flamenco Biennale in Rasa en het Muziekgebouw te Amsterdam op 30 oktober en 1 & 2 november 2008.
Ondervoorbehoud is dit de programmering van Radio6.
30 OKTOBER
RASA/Manuel Moreno "El Pele"
01 NOVEMBER
Muziekgebouw /Cherifa Kersit & Niño Josele (Berber +Flamenco) en Bimhuis/Chicuelo Quartet
02 NOVEMBER
Muziekgebouw/Miguel Poveda met Luis "El Zambo", Moraíto Chico & Chicuelo
Bimhuis/Ultra High Flamenco,
Bimhuis/ Cimarrón (Colombia)
UITZENDINGEN op Radio6 bij het programma Passaat op 4 en 11 november.
|
|
|
Uitgelichte concerten
Luister naar 'Grooves' (Shoutcast)
Luister naar 'Grooves' (Windows Media)
