In de beeldentuin van het Kröller-Müller Museum is deze zomer een tentoonstelling te zien van Atelier Van Lieshout: Happy Forest, van 4 juni t/m 2 oktober 2005. Naar aanleiding van deze tentoonstelling herhaalt Het Uur van de Wolf de documentaire Atelier Van Lieshout en de kunst van het overleven.
 

Of Joep van Lieshout een geniaal kunstenaar of een charlatan is, daar lijkt de pers het niet over eens te kunnen worden. Is het Kunst en heeft het iets te betekenen? En zo ja, wat dan wel? De vraag blijft en de meningen ook. Misschien is het oproepen van die vraag wel het belangrijkste, een teken dat het werk niemand onverschillig laat. Het ademt lef en eigenzinnigheid, wekt irritaties en weerstand, schept verwarring, prikkelt fantasie, maakt de tongen los.
 
Joep van Lieshout is een kunstenaar die al jarenlang steeds weer vernieuwend werk maakt en die zich, alle veranderingen en ontwikkelingen ten spijt, staande heeft weten te houden. Hij brengt critici in beroering, weet publiek te amuseren en houdt een zelfstandig atelier met tien medewerkers zonder subsidies draaiend. Het beeld van de eenzame kunstenaar op een tochtig atelier is hier niet van toepassing. Vooraanstaande musea over de hele wereld kopen zijn werk en architecten als Rem Koolhaas werken met hem samen. Voor het publiek maakt hij overzichtelijke manuals aan de hand waarvan zij het werk kunnen namaken: stoelen, tafels, krukjes en wc-potten, ‘alles heel eenvoudig te bouwen zonder teveel gereedschap’.  De grens tussen kunst en gebruiksvoorwerp vervaagt en Van Lieshout roept het denken op over het ontheiligen van Kunst, van zijn eigen werk. Het zoeken naar grenzen om ze vervolgens te overschrijden lijkt zijn belangrijkste drijfveer. Steeds op zoek naar een nieuwe uitdaging, naar diepgang in verborgen lagen, want zoals hij zelf zegt: het is al moeilijk genoeg om bijzondere dingen te maken. De film volgt zijn onnavolgbare wegen in zijn kunst van het overleven.
 
Regie:  Jeroen Visser
 
Herhaling van 27 augustus 2001